Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Υγεία>>Βρεφική Ψυχική Υγεία ΙΙΙ – Ανάγκη για παρέμβαση
Βρεφική Ψυχική Υγεία ΙΙΙ – Ανάγκη για παρέμβαση
20.02.2018 | 20:32

Βρεφική Ψυχική Υγεία ΙΙΙ – Ανάγκη για παρέμβαση

Συντάκτης:  Fm100
Κατηγορία: Υγεία

Γράφει η Φανή Λούγκλου,
ΜΑ Κλινική Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος

Τα βρέφη και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας αναπτύσσουν προσδοκίες γύρω από τις σχέσεις του μέσα από τις καθημερινές συναναστροφές με τους γονείς και άλλους σημαντικούς ενήλικες. Όλα τα παιδιά θέλουν να νιώθουν ασφαλή, ότι τα φροντίζουν, τα καταλαβαίνουν και τα αγαπούν. Εφόσον δεν υπάρχουν αναπηρίες ή άλλα σοβαρά θέματα υγείας, τα πολύ μικρά παιδιά, των οποίων οι ανάγκες καλύπτονται, θα πετύχουν τους αναπτυξιακούς στόχους τους σε όλα τα επίπεδα.

Αν όμως οι ανάγκες δεν καλύπτονται, η ανάπτυξη επηρεάζεται αρνητικά και τα παιδιά αναζητούν επίμονα να παρηγορηθούν. Ο αγώνας για παρηγοριά και οι προσπάθειές τους να επικοινωνήσουν τις ανάγκες  τους έχουν ως αποτέλεσμα συμπεριφορές που αποτελούν πρόκληση για τους γονείς. Με άλλα λόγια, κάθε συμπεριφορά έχει νόημα καθώς τα παιδιά προσπαθούν να επικοινωνήσουν αυτό που αισθάνονται. Είναι δουλειά των γονιών να ερμηνεύσουν τι προσπαθεί να τους «πει» το παιδί τους. Συχνά αυτή η αποκωδικοποίηση δεν είναι δυνατή μόνο από τους γονείς.

Άρα προκλητική συμπεριφορά είναι κάθε συμπεριφορά που αγχώνει ή δυσκολεύει τους γονείς και αμφισβητεί την ικανότητά τους να την αντιμετωπίσουν (Wittmer & Petersen, 2006). Είναι δε σημαντικό να ειπωθεί ότι μια συμπεριφορά που αποτελεί πρόκληση για μια οικογένεια, μπορεί να μην ενοχλεί μια άλλη. Το τι θεωρείται δύσκολη συμπεριφορά είναι υποκειμενικό και εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του παιδιού, τις σχέσεις του με τους γονείς και το περιβάλλον, καθώς και την ιδιοσυγκρασία και τα χαρακτηριστικά των γονιών.

Συχνά, οι αιτίες της προκλητικής συμπεριφοράς δεν είναι απόλυτα κατανοητές από τους γονείς και χρειάζεται παρέμβαση ειδικού προκειμένου να αναπτυχθούν στρατηγικές για την κατανόηση και τη διαχείριση της.

Τα χαρακτηριστικά των προκλητικών συμπεριφορών σχετίζονται κυρίως με τη συχνότητα, την ένταση και τη διάρκεια που αυτές παρουσιάζονται και που είναι μεγαλύτερες από τις τυπικές συμπεριφορές. Υπάρχουν δύο κατηγορίες συμπεριφορών για τις οποίες συχνά παραπονιούνται οι γονείς και αναζητούν βοήθεια: επιθετική συμπεριφορά και συμπεριφορά κοινωνικής απόσυρσης (Kelly, Zuckerman, Sandoval & Buchlman, 2003). Η επιθετική συμπεριφορά συνήθως περιλαμβάνει συχνά ξεσπάσματα, βία, καταστροφικές τάσεις και άρνηση υπακοής σε κανόνες. Η κοινωνική απόσυρση περιλαμβάνει απομόνωση, κακή βλεμματική επαφή (αποφεύγει το παιδί να κοιτά τους άλλους στα μάτια), αλαλία, αποφυγή κοινωνικών καταστάσεων και αγκίστρωση στο γονιό. Οι συμπεριφορές αυτές θα πρέπει να παρεκκλίνουν από αυτό που θεωρείται τυπικό για την ηλικία του παιδιού και να δυσκολεύουν την καθημερινότητα τόσο των γονιών όσο και του παιδιού. 

Όταν η συμπεριφορά του παιδιού φαίνεται ότι εμποδίζει την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη, οι γονείς έχουν δίκιο να ανησυχούν. Εφόσον οι ίδιοι εμπλέκονται συναισθηματικά, θυμώνουν ή ανησυχούν, ή είναι πολύ κουρασμένοι για να διαχειριστούν τη συμπεριφορά, είναι απαραίτητη η παρέμβαση από ειδικό. 

Η παρέμβαση θα πρέπει να εστιάζει στην αναγνώριση της αρνητικής συμπεριφοράς και των αιτιών της, ενώ θα πρέπει να υπάρχει στενή συνεργασία με τους γονείς. Είναι απαραίτητο να αξιολογηθεί το περιβάλλον και ο τρόπος διαπαιδαγώγησης, ώστε να διερευνηθεί κατά πόσο αυτοί οι δύο παράγοντες συμβάλλουν στην αρνητική συμπεριφορά του παιδιού. Στη συνέχεια, οι γονείς μαθαίνουν ποια είναι τα στάδια της τυπικής ανάπτυξης και διδάσκονται πώς να στηρίξουν υγιείς συμπεριφορές μέσα από τη σχέση τους με το παιδί. Οποιαδήποτε παρέμβαση θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες και την ιδιοσυγκρασία του παιδιού και τις οικογένειας. Η καλή βρεφική ψυχική υγεία είναι το θεμέλιο της ανάπτυξης και οι καλές ή κακές εμπειρίες των πρώτων χρόνων της ζωής του παιδιού επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά του αργότερα, ακόμα και ως ενήλικα.

 

radio banner small

gunaika banner new

youtube channel

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018