Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Υγεία>>Συγγνώμη! Η αξία της και πώς διδάσκουμε στα παιδιά να απολογούνται
pame boreio aigaio

Συγγνώμη! Η αξία της και πώς διδάσκουμε στα παιδιά να απολογούνται
22.01.2018 | 13:15

Συγγνώμη! Η αξία της και πώς διδάσκουμε στα παιδιά να απολογούνται

Συντάκτης:  Παναγιώτης Σκαπέτης
Κατηγορία: Υγεία

Γράφει η Φανή Λούγκλου,
ΜΑ Κλινική Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος

Η συγγνώμη είναι μια σημαντική λέξη που θέλουμε τα παιδιά μας να μάθουν να λένε. Το να διδάξουμε όμως τη συγγνώμη και την ειλικρινή απολογία σημαίνει ότι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να παραδέχονται τα λάθη τους και να δείχνουν πραγματική μεταμέλεια με τις πράξεις τους, όχι απλώς επαναλαμβάνοντας μια λέξη.

Η συγγνώμη από μόνη της είναι μόνο μία λέξη, χωρίς κανένα νόημα, αν δεν ακολουθείται από συμπεριφορές που δείχνουν ότι πραγματικά έχουμε μετανιώσει. Τα συναισθήματα μεταμέλειας και η ειλικρινής επιθυμία για διορθωτικές κινήσεις δεν εκφράζονται λέγοντας μόνο συγγνώμη. Όταν επιβάλλουμε στα παιδιά να ζητούν συγγνώμη χωρίς να έχουν κατανοήσει τι έκαναν λάθος, δε διδάσκουμε υπευθυνότητα και διάθεση βελτίωσης.

Διδάσκουμε ότι με τη συγγνώμη όλα θα είναι εντάξει, και την επόμενη φορά που θα συμβεί το ίδιο, πάλι με απλή συγγνώμη θα είναι αρκετή.

Επειδή όμως δε θέλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά που σχηματίζουν τη λανθασμένη εντύπωση ότι ζητώντας συγγνώμη όλα είναι μια χαρά, είναι απαραίτητο να τους μάθουμε ότι η συγγνώμη πρέπει να ακολουθείται από διορθωτικές συμπεριφορές. Αυτή είναι μια δεξιότητα που θα τα ακολουθεί σε όλη τη ζωή τους και συμβάλλει στην αίσθηση της ευθύνης, την ενσυναίσθηση και την ωριμότητα. Πώς όμως τα παιδιά θα μάθουν να ζητούν σωστά συγγνώμη; Αν και είναι μια διαδικασία που θέλει χρόνο και συνεχή ενασχόληση, υπάρχουν 4 βασικά βήματα:

1. Είμαστε πρότυπα προς μίμηση. Τα λάθη είναι ανθρώπινα και αναπόφευκτα. Η ενηλικίωση δε μας προστατεύει από αυτά. Άρα για να μπορούν τα παιδιά να είναι ειλικρινή και να παραδέχονται τα λάθη τους, πρέπει πρώτα απ’ όλα εμείς να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να ζητάμε συγγνώμη με πράξεις. Αν για παράδειγμα αθετήσουμε μια υπόσχεση ή φωνάξουμε λίγο υπερβολικά, μπορούμε να το παραδεχτούμε, να ζητήσουμε συγγνώμη (να ακουστεί η λέξη) και να προσπαθήσουμε την επόμενη φορά να μην επαναλάβουμε το ίδιο λάθος. Το να ζητάμε συγγνώμη από τα παιδιά δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη! Παράλληλα, διδάσκουμε ειλικρίνεια, υπευθυνότητα και δείχνουμε στα παιδιά πώς να μαθαίνουν από τα λάθη τους.

2. Ξεκινάμε νωρίς. Ποτέ δεν είναι αρκετά νωρίς για να ξεκινήσει η διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ανάλογα με την ηλικία, συζητάμε το λάθος και τις επιπτώσεις του, προτείνουμε διορθωτικές συμπεριφορές και επιβάλουμε λογικές συνέπειες. Οι παράλογες τιμωρίες, οι φωνές και η σωματική βία το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν παιδιά που κοιτούν πώς θα ξεφύγουν, που γίνονται πονηρά και μυστικοπαθή.

3. Η συγχώρεση ακολουθεί τη συγγνώμη. Καλό είναι να απολογείται το παιδί ή να συγχωρεί αμέσως μετά, πολύ κοντά, από το συμβάν. Προκειμένου να επιτευχθεί «ειρήνη» στο σπίτι, μπορεί τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν λέξεις, μπορεί και όχι. Παρ’ όλα αυτά, συγχώρεση δε σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί θα θέλει να συναναστραφεί σύντομα με το ίδιο άτομο ή, αν είναι φίλος, μπορεί να μη θέλει να συναναστραφεί ποτέ ξανά. Αν πρόκειται για φίλο, δεν επιβάλλουμε τη συναναστροφή. Η συγγνώμη όμως είναι ανεξάρτητη από αυτή. Το παιδί έχει δικαίωμα να θυμώσει ή να σταματήσει να παίζει με ένα παιδί, αλλά δεν έχει δικαίωμα να πληγώνει.

4. Δε ζητάμε εμείς συγγνώμη για το παιδί. Αν το παιδί έχει κάνει κάτι, είναι δική του δουλειά να το διορθώσει (με τη δική μας βοήθεια ή χωρίς). Αν, για παράδειγμα, χρησιμοποιήσει μια άσχημη λέξη ενώ είμαστε έξω, δε ζητάμε συγγνώμη εμείς. Μπορούμε να πάρουμε το παιδί στην άκρη, να του δώσουμε επιλογές, να του εξηγήσουμε τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς του και να αναλόγως να επιβάλλουμε συνέπειες. Δεν αναλαμβάνουμε εμείς την ευθύνη, αν και συχνά μπαίνουμε στον πειρασμό γιατί φοβόμαστε ότι θα μας κακοχαρακτηρίσουν.

Όπως και με τη γενικότερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, έτσι και σε αυτή την περίπτωση απαιτείται υπομονή και επιμονή. Η διδαχή καθημερινών και κοινωνικών δεξιοτήτων δε σταματά ποτέ. Είναι κάτι που συμβαίνει καθημερινά, μέσα κι έξω από το σπίτι, και που έχει εμάς ως παράδειγμα προς μίμηση.

 

Μοιραστείτε το



charitakis new

 

gunaika banner new

youtube channel

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018