Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Ιστορίες

xaritakis wide

Ιστορίες

31.10.2012 | 16:24

Δεν θέλω να σου ξαναπώ για όσα συμβαίνουν γύρω μας, τα ξέρεις πια, τα βλέπεις καθημερινά, κάθε λεπτό, σε εσένα, στους φίλους σου, στους περαστικούς που προλαβαίνεις να ρίξεις ένα γρήγορο, συνήθως λυπημένο, βλέμμα. Άφησέ με τώρα να σου πω για τα άλλα, άφησέ με να σου πω για εκείνα τα λίγα, τα ασήμαντα, που ανακαλύπτω τώρα εγώ, με εσένα, για εσένα. Κι ύστερα γύρνα πάλι στα πολλά, στα σημαντικά, σε αυτά που καθορίζουν το παρόν και το μέλλον μας συλλογικά, σε όσα αποφασίζονται βιαστικά, εκβιαστικά, σε όσα καταστρέφονται με μία παράγραφο νόμου ή μια πρόταση τροπολογίας. Άφησέ με να σου πω για τα ερείπια, αυτά που είμαστε, αυτά που θα γίνουμε, αυτά που τελικά θα ξαναχτίσουμε, θα ξαναβάψουμε και θα τα κάνουμε οικεία. Έστω και αναγκαστικά.

31.10.2012 | 13:42

Στο τρένο. Μπαίνει το πιο όμορφο κοριτσάκι του κόσμου. Φωτεινό, καθαρό πρόσωπο, το μαλλί σε περιποιημένη πλεξούδα. Το χαμόγελό του σκάει τρυφερά και αδυσώπητα φυσικά, σε κάνει να θες να βάλεις τα κλάματα. Του λείπουν δύο δόντια μπροστά, σημάδι υγείας, σημάδι παιδικότητας. Η ομορφιά του δεν χαλάει. Ούτε κι όταν απλώνει το χέρι για λίγα ψιλά, πάντα διακριτικά· με συστολή, με σιγουριά. Δεν επαιτεί, μόνο ομορφαίνει αυτούς που κοιτάζει.

30.10.2012 | 16:42

1

Δευτέρα, Οκτωβρίου 29η του 1962, βραδάκι στα Γιαννιτσά, έρριχνε καρέκλες και στο καθιστικό του σπιτιού, ετών δεκατεσσάρων,διάβαζα για το αυριανό σχολείο. Μια εβδομάδα  χονδρικώς μετά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα και δυό μέρες μετά που οι γονείς μου αγόρασαν ένα ρολόι χειρός με γκρίζο λουράκι μάρκας Belora. Φυσικα δεν διαβαζα, αλλά χάζευα στο απέναντι διώροφο,επειδή η αγάπη μου ήρθε με τους γονείς της επίσκεψη σε μια συγγενική οικογένεια και πρόσεξα πως είχε καθήσει με τρόπο ώστε να βλεπει το περιεχόμενο του δικου μου δωματίου.

30.10.2012 | 14:00

"σε σκοτώνω, σε σκοτώνω, σε σκοτώνω, σε σκοτώνω".

28.10.2012 | 15:49

Είναι φορές που ξυπνάς και δεν ξέρεις πόσων χρονών είσαι. Μιλώ γι αυτά τα πρώτα δευτερόλεπτα που ο Μορφέας ανοίγει την αγκαλιά του για να σ’ αφήσει να βγεις και το όνειρό σου φεύγει τρομαγμένο από τον ήχο του ξυπνητηριού, ενώ εσύ ανοίγεις τα μάτια να δεις την καινούρια μέρα. Αυτά τα πρώτα δευτερόλεπτα, λοιπόν, δεν γνωρίζεις αν ξυπνάς στο παιδικό κρεβάτι του πατρικού σου ή στο σπίτι της ενήλικης ζωής σου.

27.10.2012 | 14:38

Το Κωλόμπαρο

Αν η Μονμάρτη έχει το “Moulin Rouge” τότε η Δραπετσώνα έχει σίγουρα τον «Πρίγκιπα». Ο Στυλιανός Δοξιάδης ή Στέλιος για τους λίγους φίλους που του έχουν απομείνει μπήκε μέσα στον «Πρίγκιπα» λίγο μετά τις τρεις τα ξημερώματα. Ο Στέλιος είναι ίσως ο μοναδικός δικηγόρος σε όλη την περιοχή, γεγονός που δεν απέτρεψε να βγουν και τα τρία διαζύγια του σε βάρος του. Σήμερα το πρωί τον χώρισε η τελευταία σύντροφός του. Η Λένα, εργάζεται στο μέγαρο μιας ναυτιλιακής στο λιμάνι. Η Λένα δεν άντεχε να είναι δίπλα σε έναν δικηγόρο που πίνει μέχρι να κατουρήσει κατά λάθος τα μπατζάκια του ακριβού κουστουμιού του. Ίσως πάλι φταίει που ο κάποτε φιλόδοξος γιάπης με τη συνδρομή στο γυμναστήριο είχε φτάσει τα 130 κιλά. Ο Στέλιος κάθισε στο μπαρ και ζήτησε να πιει «οτιδήποτε».

24.10.2012 | 16:39

Πέρασε στο πανεπιστήμιο δεύτερη. Νομίζω δεν είχε ποτέ πάρει κάτω από 18 στο σχολείο ποτέ. δεν την έλεγες φυτό όμως. Από μικρή ήταν ξεκάθαρα από αυτούς τους ανθρώπους που μπορούν και τα κάνουν όλα καλά. Έγραφε ποιήματα στο δημοτικό, χόρευε υπέροχα, τραγουδούσε μαγευτικά, συμμετείχε πάντα σε όλες τις σχολικές παραστάσεις και τα θεατρικά. Πότε έπαιζε, πότε χόρευε, πότε τραγουδούσε. Τα πανεπιστήμιο δεν την κέρδισε. Ήθελε να γίνει ηθοποιός. Σπουδές με πολύ κόπο και ένα δίσκο στο χέρι κάθε βράδυ. Δούλευε από τότε που τελείωσε το σχολείο. Δούλευε για να πληρώσει την προετοιμασία για τη σχολή, για να πάει στη σχολή, για να τελειώσει τη σχολή. Ορθοστασία, τενοντίτιδες, ξενύχτια, πονοκέφαλοι, κούραση. Ηθοποιός στην Ελλάδα σημαίνει κάνω όλες τις δουλειές εκτός από αυτό που αγαπώ πιο πολύ. Λίγες ευκαιρίες, κλίκες, ξέρεις τώρα πως είναι το πράγμα.

21.10.2012 | 13:21

Ξέρω! Κοιτάζεις την εικόνα και σκέφτεσαι κάτι που έχει αφετηρία τον ύπνο και καταλήγει στο θάνατο. Δικαιολογημένα. Φταίει βλέπεις το crop που επίτηδες έδιωξε τους άλλους επιβάτες γύρω της και την άφησε μόνη, να κοιμάται στα σκληρά τραπεζοκαθίσματα, σταβέντο, πλαισιωμένη από τις λευκές τους επιφάνειες. Εγώ πάλι στάθηκα πιο πολύ στην άγρια ουλή στο αριστερό της πόδι. Σκέφτηκα ότι κάποια στιγμή βρέθηκε ξαπλωμένη σε χειρουργικό τραπέζι επαρχιακού νοσοκομείου, με την ίδια γαλήνια έκφραση μετά από ολική αναισθησία, για εγχείρηση χιαστών συνδέσμων. Ή μηνίσκου. Φταίει βλέπεις που στα δώδεκα είχα διαβάσει σε  σύντομο βιογραφικό σημείωμα για τον Ernest Hemingway μια φράση που έλεγε: “Είχε τόσες ουλές που μπορούσες να διαβάσεις πάνω στο σώμα του την ιστορία της ζωής του”.

19.10.2012 | 17:38

Εμάς τους δυο μας χώριζε ένα τάβλι που μύριζε καπνίλα, σομπίλα, τσιγαρίλα άφιλτρη, ξέφτια του χειμώνα που πέρασε. Και τα μαύρα μας rayban, έστω κι αν ο ήλιος εξακολουθούσε να είναι χλωμός σαν να του ‘πεσε ξάφνου ο αιματοκρίτης στο 25.

Είχαμε καταλήξει στο καφενείο στον πλάτανο. Μη ρωτάς όνομα, κανείς δεν θυμάται πώς λένε τα καφενεία που είναι κάτω από έναν πλάτανο, όλα αβάφτιστα είναι. Λες «θα βρεθούμε στο καφενείο στο πλατάνι» και τέλειωσες. Ούτε χάρτες, ούτε δορυφόροι, ούτε GPS, ούτε ταμπέλες, τίποτε. Τυφλός να ‘σαι, πάνω του θα πέσεις.

17.10.2012 | 03:05

Δεν πρόλαβε να την ανοίξει την Κυριακή, το έκανε Δευτέρα. Έπιασε πρώτα την εφημερίδα και διάβαζε για ώρες. Δε σήκωσε κεφάλι ούτε για να δει τα λιμάνια που έπιασε το καράβι. Λογικά πρέπει να διάβασε μέχρι και τα διανυκτερεύοντα φαρμακεία. Ύστερα έπιασε τα ένθετα έντυπα, ένα -ένα με τη σειρά και τα διάβασε με τον ίδιο ζήλο. Μόνο όταν φάνηκε ο Πειραιάς, τα μάζεψε όλα -εφημερίδα και ένθετα- και τα έβαλε στην τσάντα του. Ίσως γιατί ήθελε να τα πετάξει στην ανακύκλωση. Μπορεί όμως να τα κράτησε για να κάνει στο σπίτι πια, μια επανάληψη.

 

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018