Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Απόψεις

Απόψεις

18.10.2012 | 17:40

Μεσημέρι, καθημερινή, στο κέντρο της πόλης, διαδήλωση. Αυτή τη φορά είναι μηχανοκίνητη. Μηχανάκια περνάνε κορνάροντας, σε κάθε σταυροδρόμι σταματάνε και κορνάρουν με μανία. Κόλαση. Το κέντρο της πόλης είναι από μόνο του κόλαση. Με τα κλάξον γίνεται αφόρητο. Άναυδοι άνθρωποι στα πεζοδρόμια, κάποιοι βουλώνουν τ’ αυτιά τους, βρίζουν. Ποιος εγκέφαλος μπορεί να φανταστεί ότι θα ζητήσει τη συμπαράσταση του κόσμου βασανίζοντάς τον;

Αυτό κάνουν πάντα. Δεν απεργούν στο «αφεντικό». Αφεντικό τους είναι το κράτος. Το δικό τους κράτος. Ταλαιπωρούν την κοινωνία, εκβιάζοντας την κάθε κυβέρνηση. Κατεβάζουν τους διακόπτες, σηκώνουν χειρόφρενο, κλείνουν τα λιμάνια, αφήνουν τα σκουπίδια στο δρόμο, κλείνουν τα σχολεία, μπλοκάρουν την εθνική οδό. Μέχρι να πετύχουν τις διεκδικήσεις τους. Μετά προστατεύουν τα «κεκτημένα».

18.10.2012 | 13:57

Σωτήριο έτος 2008. Γενικός Γραμματέας, μετακληθείς από τις Βρυξέλλες, ζητάει από Διευθυντή να του στείλει με e-mail στατιστικά στοιχεία «εντός δύο ωρών». Μετά από αγανάκτηση τριών ημερών... πήρε την εξής απάντηση «Συντάσσω σχετικό έγγραφο. Εγώ είμαι 35 χρόνια υπάλληλος. Δεν είμαι κομπιουτεράς...».

Πριν προχωρήσω και σε άλλα παραδείγματα που ενισχύουν την άποψή μου ότι και να θέλουν δεν μπορούν να βοηθήσουν στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και της κοινωνίας οι κρατικοί υπάλληλοι, γιατί δεν έχουν οι ίδιοι εκσυγχρονιστεί, θα ήθελα να σταθώ στους λόγους της έκπληξης του Γενικού Γραμματέα.

18.10.2012 | 02:39

 Δέκα μήνες μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, κανείς δεν έχει αναπληρώσει το μεγάλο δημοσιογραφικό της κενό. Καθώς δυό ομάδες επιγόνων ετοιμάζονται να συνεχίσουν το όραμα του Κίτσου Τεγόπουλου, η Ελίζα Μπενβενίστε αναρωτιέται: η πτώση της ιστορικής εφημερίδας οφείλεται μόνο στην κρίση ή και στην άρνηση της Μάνιας Τεγοπούλου να διαχειριστεί την καυτή πατάτα που κληρονόμησε από τις εποχές της ευμάρειας και τον χαρισματικό πατέρα της;

17.10.2012 | 14:31

από τα βάθη του Μεσαίωνα και το έφερε στη νεωτερικότητα. Πήρε ένα κράτος από τα βάθη της Ασίας και το έφερε στην Ευρώπη. Μέσα σε ούτε δυο δεκαετίες. Και τώρα το κράτος αυτό είναι στους G20 κι εμείς στα Τάρταρα.

Ξέρω, στους Έλληνες δεν αρέσει να μνημονεύεται ένας Τούρκος – και μάλιστα ο Κεμάλ. Και γνωρίζω ήδη όλες τις αντιρρήσεις που θα μου φέρουν: πως ήταν εχθρός μας, ότι ήταν δικτάτορας, πως οι μεταρρυθμίσεις του αλλοιώθηκαν από τους διαδόχους του, κ.λπ. Τα ξέρω όλα και, παρ’ όλα αυτά, θεωρώ το έργο του τεράστιο. Και οι Έλληνες καλά θα έκαναν, αντί να ρουφάνε τα τούρκικα σίριαλ και να μαθαίνουν τα πάντα για τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ν’ ασχοληθούν λίγο με αυτόν το Μεγάλο Μεταρρυθμιστή, τώρα που έχουμε απόλυτη ανάγκη από μεταρρυθμίσεις.

Στις δεκαετίες του είκοσι και του τριάντα, ο Κεμάλ έκανε στην Τουρκία πράγματα που στην Ελλάδα δεν έγιναν ποτέ (π.χ. χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας) ή έγιναν είκοσι χρόνια αργότερα (ψήφος στις γυναίκες). Εκσυγχρόνισε την παιδεία και τη διοίκηση, αναδιοργάνωσε τα πάντα, χτίζοντας από το μηδέν. Γιατί στο μηδέν –και κάτω από το μηδέν– βρισκόταν η παρακμασμένη Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Κι εμείς έχουμε εδώ τον κύριο Βρούτση, που θεωρεί εκσυγχρονιστικό επίτευγμα το να στέλνει τον κόσμο στους συμβολαιογράφους για να κάνουν (επί πληρωμή!) τη δουλειά των ληξίαρχων. Έχουμε το τερατούργημα του ΕΟΠΥΥ που χρωστάει παντού και δεν κάνει τίποτα, αφήνοντας τους ασφαλισμένους στο έλεος του Θεού. Έχουμε ξοδέψει δεκάδες εκατομμύρια για ηλεκτρονικό εξοπλισμό κι εφαρμογές Πληροφορικής που θα μπορούσαν να μας λύσουν όλα τα προβλήματα διαφθοράς, φοροδιαφυγής, εισφοροδιαφυγής, πιστοποίησης, γραφειοκρατίας – και τον αφήνουμε να σαπίζει στις αποθήκες.

Ναι, έχουμε τα πάντα, εκτός από έναν ισχυρό ηγέτη με πολιτική βούληση που θα πιάσει το κράτος και θα το ξετινάξει, όπως μια νοικοκυρά τινάζει το χαλί από το μπαλκόνι. Να φύγουν όλα τα άχρηστα και τα βρόμικα.

-Τι; Δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους οι ληξίαρχοι; Να τους στείλουν στα σπίτια τους και χωρίς αποζημίωση. –Τι; Δεν φταίνε αυτοί; Να πάνε σπίτι τους αυτοί που φταίνε! Όχι που έχουν απολυθεί ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα (που δεν φταίνε σε τίποτα) και δεν έχει φύγει ΕΝΑΣ  δημόσιος υπάλληλος…

Τις τελευταίες μέρες σκέπτομαι πολύ τον Κεμάλ Ατατούρκ.

15.10.2012 | 01:42

Μία ομάδα από ημιπαράφρονες που παίζουν τη «Νύχτα των βρικολάκων» μπροστά στην είσοδο ενός θεάτρου δεν είναι απαραιτήτως πρόβλημα. Η χώρα που σέρνεται, δυστυχώς, διαθέτει πλούσια ποικιλία από την πανίδα που αναπτύσσεται στη θερμοκοιτίδα του σκοταδισμού και της αγραμματοσύνης. Το πρόβλημα αρχίζει και γίνεται σοβαρό από τη στιγμή που στους ημιπαράφρονες συμπαραστέκονται ροπαλοφόροι μπράβοι της νύχτας, οι οποίοι φορούν τη στολή του νεοφασισμού. Και γίνεται ακόμη σοβαρότερο αν το εντάξεις στην αλυσίδα από αντίστοιχα «περιστατικά» που έχουν σημαδέψει την πορεία της γενικευμένης κατρακύλας.
12.10.2012 | 17:40

Ισχυρό πλήγμα στην προσπάθεια ανάκτησης εμπιστοσύνης, που επιχειρεί για τη χώρα η κυβέρνηση, επιφέρει, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, το κύμα εξόδου από την Ελλάδα μεγάλων ξένων και εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων.

Μόλις μερικά 24ώρα μετά την επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ στην Αθήνα, η οποία εκλήφθηκε από τις αγορές ως έμπρακτη στήριξη παραμονής της Ελλάδος στο ευρώ, το καλό, πλην, όμως εύθραυστο, ακόμη, κλίμα, δέχθηκε δύο απανωτά κτυπήματα.

11.10.2012 | 10:46

 Γράφει ο Φώτης Γεωργελές

 

Ναι, εντάξει, το ξέρουμε. Απέναντι από την Άγκελα Μέρκελ, αυτές τις μέρες, έδωσε την παράστασή της όλη η Ελλάδα της χρεοκοπίας. Ο επιχορηγούμενος κρατικός συνδικαλισμός που απομυζεί τις ΔΕΚΟ, τα τρωκτικά των δημοσίων ταμείων, η επικολυρική δημοσιογραφία της δραχμής, οι κομματικές αργομισθίες, η μαυραγορίτικη επιχειρηματικότητα, οι νεκροζώντανοι συνταξιούχοι, οι φοροφυγάδες, τα φακελάκια, οι φτωχοί εκατομμυριούχοι της Ελβετίας αλλά πένητες για την εφορία, η κομματική διανόηση του εξαργυρώσιμου λαϊκισμού. Ο ελληνικός παρασιτισμός ενωμένος ενάντια στις «δυνάμεις κατοχής».

Όμως σ’ αυτή τη χώρα υπάρχει και μια άλλη κοινωνία. Υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα που έχει πολλές απορίες και πολλές ερωτήσεις που θέλει να κάνει στην κυρία Μέρκελ.

11.10.2012 | 10:32

Γράφει ο Τάκης Καραγιάννης

 

Επί 1605 πρωινά, από την πρώτη Δημοτικού μέχρι την στιγμή που θα τελειώσει το Γυμνάσιο, ένας Έλληνας μαθητής μετέχει στην πρωινή προσευχή με εκατοντάδες βλέμματα και πολλά ντεσιμπέλ από γέλια και ψιθύρους να τον έχουν ως αποδέκτη. Κι αν αυτό για κάποιους είναι θεμιτό και απαραίτητο και για άλλους ανελεύθερο και προσβλητικό, μέσα στις αίθουσες τα πράγματα είναι χειρότερα. Μπείτε στον κόπο και δείτε το ΦΕΚ 2129 της 14ης Οκτωβρίου του 2008. Θα παρατηρήσετε πως στα Γυμνάσια οι μαθητές διδάσκονται δύο ώρες την εβδομάδα Θρησκευτικά. Όσες δηλαδή Αρχαία (μετάφραση) και Νεοελληνική Λογοτεχνία. Λιγότερες από Μαθηματικά, αλλά περισσότερες από Φυσική και Χημεία. Αυτές, μάλιστα, απουσιάζουν από την πρώτη τάξη.

11.10.2012 | 03:13

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης περνά αυτή την περίοδο μια μεγάλη εσωτερική κρίση. Η οικονομική κρίση έβαλε δύσκολους περιορισμούς στη λειτουργία όλων των πανεπιστημίων, αλλά μερικά πληρώνουν σήμερα επιλογές που έκαναν πριν από δέκα ή και περισσότερα χρόνια.

10.10.2012 | 02:06

Ο Μπιλ Κέλερ, πρώην διευθυντής των «Νιου Γιορκ Τάιμς», παραθέτει στο χθεσινό του άρθρο στην εφημερίδα έναν συγκλονιστικό διάλογο που εκτυλίχθηκε τον περασμένο μήνα σε ένα νοσοκομείο της Ανατολικής Αγγλίας. Ο Αντονι Γκίλμπεϊ ξύπνησε από την αναισθησία και άκουσε τα κακά νέα από τον γιατρό του: «Δυστυχώς, η χειρουργική επέμβαση δεν πήγε καλά. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο». «Δηλαδή πεθαίνω;», ρώτησε. «Ναι», απάντησε ο γιατρός. «Πεθαίνεις, μπαμπά», συμπλήρωσε η κόρη του, που καθόταν στην άκρη του κρεβατιού. «Αρα τελείωσε το πανηγύρι», μουρμούρισε εκείνος. «Εκεί που θα πας, θα έχει πολλά πανηγύρια», του υποσχέθηκε εκείνη. Κι έβαλαν όλοι τα γέλια.

gunaika banner new

youtube channel

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018